Ongewenste intimiteit

(Hij)

Plotseling voelde hij haar armen of zich heen. Ze probeerde hem om te laten draaien zodat ze hem aan kon kijken. Verlangend. Ze leek een poging te ondernemen om hem te zoenen. Wat moest hij doen? Ze was mooi, mooie ogen ook. Haar blik, daar sprak verliefdheid uit, de vraag om meer dan aandacht alleen. Hij dacht aan zijn vrouw, aan zijn werk, aan de verleiding en aan de gevolgen.

De gevolgen? Verwarring? hij was in verwarring en angstig, ook de angst sloeg toe. Op welke wijze moest hij zich hieruit redden of…toegeven.

Ze was best aantrekkelijk.

Toen hij weer langzaamaan aan het werk ging na de behandelingen tegen kanker, had hij ontslag genomen. Weg uit het ziekenhuis. Verschillende banen aangenomen. Hij werd voornamelijk ingezet voor interim functies en toen er een moment was van
iets minder aanbod, had hij via een uitzendbureau een baan aangenomen als avondhoofd. De gangbare benaming voor die functie in die tijd. Leidinggevend Verpleegkundige in een verpleeghuis in de avonduren. Toen later een tijdelijke baan als docent werd omgezet naar een vaste aanstelling, was hij dat ernaast blijven doen. Het was erg leuk en zelfs ontspannend voor hem om die werkzaamheden erbij te doen. Eveneens bleef zijn diploma geldig waardoor hij ook de Arbo uitvoering op de school kon ondersteunen zonder de noodzakelijke bijscholing. Het verpleeghuis stond landelijk in de belangstelling als een multicultureel huis. Om die naam te promoten waren er wel eens multiculturele festiviteiten en tijdens een van die activiteiten was een aantal personeelsleden gekleed in de kleding passend bij de cultuur van het volk waar hun roots lagen.

Natuurlijk voelde hij zich medeverantwoordelijk voor het stimuleringsbeleid op dat gebied dus gaf hij. mensen persoonlijke aandacht voor de inspanningen die ze daarvoor ten toon. spreidden. Tijdens zijn ronde over de afdelingen deelde hij dan ook complimentjes uit. Het had ook wel iets, al die verschillende klederdrachten die door het huis liepen. Bij één van hen was hem wel opgevallen dat zij erg blij keek toen hij zijn compliment maakte over hoe leuk ze er uit zag. Het was ook een mooie vrouw om te zien en misschien dat hij ook daarom zijdelings nog een opmerking over had gemaakt. Maar zeker wist hij dat niet.

En nu, een paar weken later, kwam hij haar tegen in de gang. Een mooie vrouw, dat veranderde ook niet zomaar in een paar weken. Hij wist het nog wel, het compliment had haar toen doen stralen. Hij had het wel opgemerkt maar het onder de noemer geplaatst dat mensen nu eenmaal graag een compliment kregen. Nu kwam ze hem dus tegen terwijl ze beiden aan het werk waren. Hij was in de avonduren haar leidinggevende. Zij was bezig met haar eigen verantwoordelijkheden, waaronder medicijnen delen. Het was puur toeval dat hij haar tegenkwam maar zij maakte wel gelijk gebruik van de het huis. Als er iets niet aanwezig was op de afdeling of ’s avonds wanneer er nog een arts langs had moeten komen en medicatie had voorgeschreven, dan kon hij dat halen in de apotheek. En nu bleek dat op haar afdeling er een bepaalde medicatie niet aanwezig was. Daar was op zich niets vreemds aan, dat gebeurde wel meer. Dus haar vraag was voor hem logisch. Alleen was zijn aanwezigheid ook elders in het huis gewenst. Een bewoner was ziek geworden en degene die die avond verantwoordelijk was voor betreffende bewoner maakte zich zorgen. Of hij nog even wilde komen kijken, voor de zekerheid. Dat betekende dat haar vraag inbreuk deed op zijn planning. Vlug dacht hij na.

'Misschien wil je meelopen naar de apotheek en kun je gelijk die medicijnen zelf meenemen. Hoef je ook niet te wachten tot ik klaar ben op die andere afdeling.’

‘Natuurlijk, ik loop wel even mee.’

Zo, dacht hij, dat is ook weer opgelost. Hij opende de apotheek, liet haar binnen en deed de deur achter zich dicht. Een logische handeling want buitenstaanders hoefden niet te weten van het bestaan van een apotheek in huis. Hij wilde de sleutels van de medicijnkasten uit zijn zak halen toen het gebeurde. Hoewel hij met zijn rug naar haar toe stond, werd hij toch vastgepakt. De wijze waarop dat gebeurde dwong hem om zich om te draaien. Hij keek in haar gezicht, zij keek naar hem op, ze was bijna een kop kleiner. Het was hem duidelijk, ze wilde hem zoenen. En die ogen, hij dwong zichzelf daar niet langer naar te kijken want hij voelde de verleiding aan hem trekken. Als een razende gingen zijn gedachten door zijn hoofd. Wat zou er gebeuren als hij toegaf? Zijn vrouw, dit werk, twee huwelijken kapot? Begin van een geheime relatie? Wat betekende dat? Wat zou er gebeuren als hij haar afwees? Die gedachte bevreesde hem nog het meest. Stel zij voelde zich afgewezen. Wat zou ze doen? Stel ze zou gaan vertellen over ongewenste intimiteiten, zou zo maar kunnen. En dan? Wie werd er geloofd? Dat was niet zo moeilijk toch? In dat hele korte moment realiseerde hij zich dat je als man in zo’n geval vreselijk kwetsbaar bent. Als een waanzinnige was hij op zoek naar een oplossing. Zijn gedachten tolden, allerlei mogelijkheden passeerden, ook onmogelijkheden, maar die waren het gemakkelijkst. Hij was niet verliefd op haar, nog niet, dan zou het dus puur lichamelijk zijn als hij iets begon. Dat zinde hem sowieso niet. Maar hij voelde de omhelzing nog steeds, haar gezicht dicht tegen dat van hem aan. Er moest snel iets gebeuren. Hij pakte haar armen om voorzichtig uit de omstrengeling te komen. 'Hier moeten we voorzichtig mee zijn, niet hier, niet op het werk.’ Hij keek naar haar gezichtsuitdrukking, daar moest hij op inspelen. Zag hij een beetje pijn?

Zij zei: ‘Ik dacht…’

Hij onderbrak haar en zei: ‘Ik vind je een mooie, aantrekkelijke vrouw, maar dit is gevaarlijk en verrekte aantrekkelijk.’

Weer keek hij aandachtig en gespannen om te reageren op haar uitdrukking. Haar wenkbrauwen gingen vragend omhoog. Ze deed nog geen enkele moeite mee te geven aan zijn poging om zich helemaal te bevrijden uit haar omhelzing., Zachtjes drukte hij door, hield wel haar handen vast, in een opwelling, geen geplande keuze. ‘Ik weet het niet, ik raak in de war door jou.’ En dan was er die ingeving, hopelijk zou dat werken.

‘Jij hebt toch nog kinderen thuis? Hoe moet dat dan?’

Voor het eerst zag hij nu bij haar een moment van vertwijfeling.

Of was het de wens dat hij dat wilde zien. 


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Ongewenste intimiteit

Ongewenste intimiteit

(Fragment) Voor wat, hoort wat? (verschijnt binnenkort: het zal je kind maar wezen)

Van Action tot Kringloop. (verschijnt binnenkort: Het zal je kind maar wezen)

Hfdst. 4 Demonencratie Uit: 'Mag ik even tussendoor' deel 2

de onwetende en de witte maagd. (uit 'Mag ik even tussendoor deel 2')