Laatste artikelen

  • De woestijn (uit 'Mag ik even tussendoor', binnenkort verkrijgbaar)

    Hoofdstuk 4.  De woestijn. De zon is on-erbarmelijk. Al eeuwen.Het leven is geworden tot zand, zo ver je kan kijken. Door de wind is de horizon geen streep in de verte gebleven maar is grilliger geworden.Zandverstuivingen.Deze verstuivingen zijn niet gebonden aan plaats en tijd.Zij gaan waar de wind hen brengt.

    Die eeuwen geleden is wat was, met de wind, door de tijd en de hitte, verdampt tot dit omvangrijke stilleven. Een woestijn waar in de avond Klaas Vaak zijn middelen van bestaan vandaan haalt, de zandlo...

    Lees meer en reageer.

  • Liefdesverdriet (uit de bundel van korte verhalen en gedichten)

    Het staat zo mooi in een zin. Liefde, ongenaakbaar in al zijn vormenMaar welke vorm? Kwelling, geluk, verdriet?

    Kwelling.Je staat uren in de kou te rillen tot ze eindelijk eens komt.Je neemt haar mee maar vrienden maar net die ene vriend mag ze helemaal niet.Je stelt haar voor aan een goede vriendin en weken later begint de argwaan met vragen.Je komt zelf een keer vier minuten te laat en ze praat uren niet meer tegen je.Je gaat uit en bent er net, ze vindt er niets aan. Maar wat ze wel wil weet ze ook niet.Je gaat niet voetballen en zit twee uur in één en dezelfde kledin...

    Lees meer en reageer.

  • Drie geloven op één kussen (uit de gedichtenbundel 'mag ik even tussendoor')

    De Bijbel, Thora en de KoranStaan broederlijk naast elkaarDuidelijk geen enkel exemplaarStaat helemaal vooraanLaat ze daar, voor altijd maarOngelezen, want lezen doet vrezen.Broederlijk samen in een boekenkastNeem ze in Godsnaam niet mee naar buitenwant daar zal de alles wetende godgeleerde Hij die zich tot de enige ware bekeerdevoor jou en mij besluitenDat broederlijk samen niet past.
  • mijn kale kop (nog te verschijnen: Kanker...en nu?)

    De glanzende huidspiegelt de zinloze strijdvan de valse hoopHaren die de wind niet meer kunnen vangenliggen zielloos verlorenEn even doodals de toekomst
  • Fragment 11. Uit het binnenkort te verschijnen boek 'De Esdoornvrucht'

    Hoewel hij met zijn rug naar haar toe stond, werd hij toch vastgepakt. De wijze waarop dat gebeurde dwong hem om zich om te draaien. Hij keek in haar gezicht, zij keek naar hem op, ze was bijna een kop kleiner. Het was hem duidelijk, ze wilde hem zoenen. En die ogen, hij dwong zichzelf daar niet langer naar te kijken want hij voelde de verleiding aan hem trekken. Als een razende gingen zijn gedachten door zijn hoofd. Wat zou er gebeuren als hij toeg...

    Lees meer en reageer.

Auteur

adrismits

Adri


Volgen

Volg deze blog en ontvang updates in je mail.

Volgen


Deel deze blog op:

Help Adri met het vinden van volgers en deel deze pagina op Social Media!