Laatste artikelen

  • mijn kale kop (nog te verschijnen: Kanker...en nu?)

    De glanzende huidspiegelt de zinloze strijdvan de valse hoopHaren die de wind niet meer kunnen vangenliggen zielloos verlorenEn even doodals de toekomst
  • Mijn moeder (nog te verschijnen gedichtenbundel 'Mag ik even tussendoor')

    De laatste zorg is zorgvuldig gegevenHaar ogen gesloten, de mond veel te strakLigt ze daar, ontdaan van het levenHanden gevouwen, ligt ze maarIn mijn verwarring is er ook mijn ongemakIk mis een Halo, een krans die ze zo verdiendeOf is het mijn wens die ik haar nooit heb vervuldMijn herinnering aan haar bezorgde blikDie o zo vaak leidend in de mijne priemdeSturend op wenselijkheid van dat ogenblikMijn puberale stormen onderging met geduldDaar ligt ze dan, ik kan er niet langer tegenVluchten kan nu, je bent er toch niet meerachtervolgd met wat ik had willen zeggen...

    Lees meer en reageer.

  • Fragment 11. Uit het binnenkort te verschijnen boek 'De Esdoornvrucht'

    Hoewel hij met zijn rug naar haar toe stond, werd hij toch vastgepakt. De wijze waarop dat gebeurde dwong hem om zich om te draaien. Hij keek in haar gezicht, zij keek naar hem op, ze was bijna een kop kleiner. Het was hem duidelijk, ze wilde hem zoenen. En die ogen, hij dwong zichzelf daar niet langer naar te kijken want hij voelde de verleiding aan hem trekken. Als een razende gingen zijn gedachten door zijn hoofd. Wat zou er gebeuren als hij toeg...

    Lees meer en reageer.

  • Chemo

    Ik ren, val, sta op en braaken als de tijd geen tijd meer heeftdan ren ik, val, sta op en braaken vervloek alles in mij dat leeft.Weer ren ik, val, sta op en braakMijn lijf geurt en sleurtomdat mijn hart nog doet wat moetEn och, dan tochhet braken heeft mij eindelijk gebrokenIk ren niet meer, waar ik viel, lig ik en braakEn wacht op nietsineengedoken
  • Fragment 10 (uit het boek 'De Esdoornvrucht')

    ‘Ben je wel goed bij je hoofd?’ Met die woorden stapte ze zijn kantoor binnen. Ze vergewiste zich of hij naar haar keek en maakte hem middels gebaren attent op haar lichaam.‘Wil je mij met deze 38 kilo een dragonder laten verplaatsen? Ken jij eigenlijk de bewoners wel of stopt jouw interesse voor het werk bij deze deur? Het antwoord interesseert me trouwens toch geen barst.’ Ze had zichzelf nog nauwelijks in de hand. Ze wilde hem aanvliegen, zo kwaad was ze. Ze moest opletten watze zou zeggen en realiseerde zich donders goed dat het uit de hand zou kunnen lopen. En ze wist ook dat haar impulsiviteit haar niet zou helpen, maar ja, hoe moest ze and...

    Lees meer en reageer.

Auteur

adrismits

Adri



Inschrijven

Schrijf je in en krijg als eerste bericht wanneer het boek beschikbaar is.

Inschrijven


Deel deze blog op:

Help Adri met het vinden van volgers en deel deze pagina op Social Media!